ZMRP
ZMRP

ZAKŁAD MOSTÓW POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ

(historia)


ZMRP

        2 listopada 1915 przedstawiciel władz okupacyjnych generał-gubernator Hans von Besseler zatwierdził tymczasowy statut Politechniki Warszawskiej będący ukoronowaniem pracy członków Sekcji Politechnicznej Towarzystwa Kursów Naukowych. Kadrę naukową mieli zapewnić inżynierowie napływający z różnych stron świata (z dawnych zaborów - w przypadku Politechniki Warszawskiej był to głownie zabór rosyjski). Jako jeden z czterech wydziałów powstał Wydział Inżynierii Budowlanej i Inżynierii Rolnej (jego dziekanem został prof. Henryk Czopowski). W następnym roku wydział ten rozdzielono na dwa: Wydział Inżynierii Budowlanej oraz Wydział Inżynierii Wodnej. W początkowym okresie istnienia Politechniki nie było katedr. Wielu studentów i młodszych pracowników nauki zgłosiło się na wojnę polsko-bolszewicką. Stąd był to czas dużej fluktuacji pracowników i studentów.

        W roku akademickim 1919/20 zmieniono strukturę WIB wprowadzając katedry oraz zreformowano studia tworząc dwa Oddziały: Inżynierii Komunikacyjnej, kształcący inżynierów budowy mostów i dróg, oraz Inżynierii Miejskiej, przygotowujący inżynierów budowy miast, kanalizacji i wodociągów. Katedrę Budowy Mostów proponowano m.in. dr inż. Marcelemu Marcichowskiemu, byłemu pracownikowi Politechniki Lwowskiej, ale odmówił.

        Katedra Budowy Mostów powstała 1 października 1919, ale jej pierwszym kierownikiem został dopiero 24 marca 1921 (po powrocie do Polski) prof. zw. dr inż. Andrzej Pszenicki wybitny inżynier projektant i wykonawca (m.in. most Pałacowy w Petersburgu, mosty na Wołdze) oraz wykładowca akademicki w Petersburgu (Instytut Inżynierów Komunikacji, Instytut Inżynierów Cywilnych, Instytut Politechniczny), a po rewolucji październikowej w Rydze. Jego asystentami zostali: dawny współpracownik profesora z Rosji inż. Aleksander Pstrokoński oraz inż. Witold Wierzbicki, który w 1925 roku uzyskał pierwszy doktorat na Politechnice Warszawskiej i został docentem w Katedrze Wytrzymałości Materiałów i Statyki Budowli na Wydziale Inżynierii Wodnej.

Prof. Andrzej Pszenicki         Profesor Andrzej Pszenicki kierował Katedrą Budowy Mostów aż do wybuchu II wojny światowej (od 14 czerwca 1921 na Wydziale Inżynierii Lądowej, od 26 września 1933 na Wydziale Inżynierii, który powstał z połączenia trzech wydziałów - Inżynierii Lądowej, Inżynierii Wodnej i Geodezyjnego). W latach 1923-1929 był dziekanem Wydziału Inżynierii Lądowej, w latach 1929-1932 rektorem, a w roku akademickim 1932/33 prorektorem Politechniki Warszawskiej. Nadal pozostał czynnym projektantem (np. most im. Marszałka Józefa Piłsudskiego przez Wisłę w Krakowie, most w Płocku). Zmarł w 1941 roku.

        Po przerwie wojennej inauguracja roku akademickiego na Politechnice (również na Wydziale Inżynierii) rozpoczęła się 22 stycznia 1945 w Lublinie. Od kwietnia 1945 odbywały się już w Warszawie zajęcia projektowe ze studentami kontynuującymi przerwaną naukę, a od 1 października 1945 rozpoczął się normalny rok akademicki na Wydziale Inżynierii składającym się z trzech Oddziałów: Oddziału Dróg i Mostów, Oddziału Konstrukcyjno-Budowlanego oraz Oddziału Budownictwa Wodnego.

Prof. Franciszek Szelągowski         W dniu 1 stycznia 1946 Katedrę Mostów obejmuje prof. zw. dr hab. inż. Franciszek Szelągowski, absolwent Politechniki Warszawskiej z 1924 r., później stypendysta rządu francuskiego, asystent prof. Andrzeja Pszenickiego od 1925 roku (w latach 1921-1924 asystent w Laboratorium Wytrzymałości Tworzyw), adiunkt Katedry Budowy Mostów (po obronie doktoratu w 1927 r.) od roku 1930. Profesor Franciszek Szelągowski był wybitnym specjalistą w budowie dużych mostów stalowych, szczególnie kolejowych (most pod Cytadelą w Warszawie, przez Wisłę w Grudziądzu, most drogowy w Górze Kalwarii). Jako pierwszy wprowadził spawanie do stalowych mostów kolejowych. Nie znaczy to, iż nie projektował również mostów żelbetowych. W roku 1952 został członkiem koresp. PAN, a od 1961 członkiem rzeczywistym. Zmarł w 1973 r.

        W pierwszych latach powojennych, z powodu konieczności szybkiej odbudowy kraju ze zniszczeń istnieje bardzo duże zapotrzebowanie na kadrę inżynierską. Stąd gwałtowny wzrost liczby studentów oraz konieczność skrócenia kształcenia powodują zmiany organizacyjne. W roku akademickim 1947/48 na Wydziale Inżynierii powstaje czwarty oddział - Budownictwa Sanitarnego, a Oddział Dróg i Mostów dzieli się na dwie sekcje: mostową i komunikacyjną. W roku 1948/49 z Wydziału Inżynierii wyodrębnia się Wydział Komunikacji, a na wszystkich wydziałach zostają wprowadzone dwustopniowe studia - 3,5 letnie inżynierskie oraz dodatkowe 2-letnie studia magisterskie dla/ około 20% kończących poziom podstawowy. W roku akademickim 1950/51 powstaje Wydział Inżynierii Sanitarnej, a rok później Wydział Budownictwa Wodnego. Uszczuplony Wydział Inżynierii od 1 października 1951 przyjmuje nazwę Wydziału Budownictwa Lądowego i ma tylko dwie specjalności: konstrukcje budowlane oraz mosty i budowle podziemne. Równocześnie powstaje Wydział Budownictwa Przemysłowego. Sytuacja taka utrzyma się do roku 1960.

Prof. Zbigniew Wasiutyński         Zmiany powyższe nie ominęły Katedry Budowy Mostów. 1 października 1949 na Wydziale Inżynierii zostaje utworzona Katedra Budowy Mostów II pod kierunkiem prof. nadzw. dr hab. inż. Zbigniewa Wasiutyńskiego. Zbigniew Wasiutyński po uzyskaniu dyplomu inżyniera dróg i mostów w 1926 roku, kontynuuje studia na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Faculté des Sciences Uniwersytetu Paryskiego. Wraca na Politechnikę w 1930 r. jako asystent Laboratorium Wytrzymałości Tworzyw, a w latach 1932-34 asystent prof. Andrzeja Pszenickiego. W latach 1934-39 oraz 1945-50 wykładał matematykę na Wydziale Architektury PW, a pod koniec także formy budowlane. Jest autorem projektu sprężonej płyty przekrywającej Dworzec Śródmieście w Warszawie oraz koncepcji budowy dwupoziomowego mostu Gdańskiego. W 1958 został członkiem koresp. PAN, a od roku 1966 jej członkiem rzeczywistym. Zmarł w 1974 r.


Prof. Stefan Zagrodzki         W 1951 roku po utworzeniu Wydziału Budownictwa Lądowego powstają: z Katedry Budowy Mostów I - Katedra i Zakład Budowy Mostów Stalowych pod kierunkiem prof. Franciszka Szelągowskiego, z Katedry budowy Mostów II - Katedra i Zakład Budowy Mostów Kamiennych i Żelbetowych pod kierunkiem prof. Zbigniewa Wasiutyńskiego, którego zastępcą został w 1951 r. prof. mgr inż. Stefan Zagrodzki.

        Interesujący był skład osobowy obu katedr. Profesor Franciszek Szelągowski miał do pomocy tylko jedną osobę. Najpierw był to inż. Witold Pac-Pomarnacki, potem dr inż. Henryk Czudek. Natomiast profesor Zbigniew Wasiutyński utworzył przy kierowanej przez siebie katedrze tzw. Gospodarstwo Pomocnicze, w którym zatrudniał dodatkowych pracowników oraz nie przejmował się zbytnio (w przeciwieństwie do profesora Franciszka Szelągowskiego) brakiem obciążeń dydaktycznych dla tak dużej ilości, zmieniających się często, pracowników kierowanej przez siebie katedry. Podział na dwie katedry trwał do 25 listopada 1960, kiedy to pod wpływem przewidywanego połączenia dwóch wydziałów budowlanych w jeden pod nazwą Wydział Inżynierii Budowlanej, z obu katedr powstała Katedra Mostów i Budowli Podziemnych. Kierownikiem Katedry Mostów i Budowli Podziemnych i działającego w jej ramach najliczniejszego Zakładu Mostów Żelbetowych został profesor Zbigniew Wasiutyński (od 1967 r. - profesor Franciszek Szelągowski), dwuosobowym Zakładem Mostów Stalowych kierował profesor Franciszek Szelągowski i również dwuosobowy był Zakład Budowli Podziemnych (vacat na stanowisku kierownika). 1 października 1969 nastąpiło połączenie Wydziału Inżynierii Budowlanej z Oddziałem Drogowym Wydziału Komunikacji w Wydział Inżynierii Lądowej. Katedra Mostów i Budowli Podziemnych działała jeszcze przez rok pod kierownictwem doc. dr hab. inż. Henryka Czudka.

        Od 1 października 1970 r. Wydział Inżynierii Lądowej dzieli się na cztery instytuty: Instytut Mechaniki Konstrukcji Inżynierskich, Międzyresortowy Instytut Przemysłu Budowlanego, Instytut Dróg i Mostów oraz Instytut Technologii i Organizacji Produkcji Budowlanej. W ramach Instytutu Dróg i Mostów powstał Zakład Mostów i Budowli Podziemnych, którym zaczął kierować doc. dr hab. inż. Henryk Czudek (od 1974 r. prof. nadzw.). W tym czasie powstaje w Instytucie Dróg i Mostów Laboratorium Informatyki i Infografii, którego twórcą jest doc. dr inż. Zbigniew Bzymek pracownik Zakładu Mostów i Budowli Podziemnych. Stąd zdarza się tak, iż faktyczni pracownicy Zakładu Mostów i Budowli Podziemnych są na etacie w Laboratorium Informatyki i Infigrafii, a częściej jest odwrotnie - osoby zajmujące się programowaniem i dydaktyką z nim związaną, oficjalnie są pracownikami Zakładu Mostów i Budowli Podziemnych. W październiku 1978, przy okazji przenosin Wydziału Inżynierii Lądowej do nowej siedziby w Al. Armii Ludowej 16, od Zakładu odłączają się dr Wojciech Grodecki i mgr inż. Anna Siemińska-Lewandowska (przechodząc do Zakładu Geotechniki).

Prof. Henryk Czudek         Powstaje Zakład Mostów,, którego kierownikiem zostaje prof. zw. dr hab. inż. Henryk Czudek. Jest to sprzyjający okres do dużego zaangażowania się pracowników Zakładu w prace projektowe (m. in. Przebudowa mostu im. Księcia St. Poniatowskiego, mosty w Połańcu). Profesor Henryk Czudek został aspirantem naukowym w Politechnice Warszawskiej bezpośrednio po ukończeniu studiów. W 1959 roku jako stypendysta rządu polskiego odbył staż naukowy na uniwersytecie w Karlsruhe u wybitnego specjalisty budowy mostów prof. O. Steinhardta. Po powrocie przeszedł wszystkie stopnie awansu naukowego w Politechnice Warszawskiej. Równocześnie, wzorem swojego mentora naukowego - profesora Franciszka Szelągowskiego, wykonał wiele projektów i koncepcji mostów (np. mosty żelbetowe na Bliskim Wschodzie) oraz był konsultantem naukowym przy budowie największych mostów w Polsce (m.in. mosty: Łazienkowski, Świętokrzyski, Siekierkowski w Warszawie). Odszedł na emeryturę 1 października 2001.

Prof. Henryk Zobel         Nowym kierownikiem Zakładu Mostów zostaje w 2002 r. prof. (tyt.) dr hab. inż. Henryk Zobel doktorant profesora Henryka Czudka. Kontynuując tradycje profesorów Szelągowskiego i Czudka profesor Zobel specjalizuje się w tematyce związanej z teoria i budową mostów metalowych (szczególnie intensywnie zajmuje się zjawiskami termicznymi w mostach). Drugim ważnym elementem jego zainteresowań stały się w ostatnim okresie nowe zastosowania kompozytów polimerowych w mostownictwie.

Prof. Wojciech Radomski         Należy przypomnieć, iż najstarszy stażem i najbardziej utytułowany jest aktualnie w Zakładzie Mostów prof. (tyt.) dr hab. inż. Wojciech Radomski (wychowanek profesora Zbigniewa Wasiutyńskiego), który jest dyrektorem Instytutu Dróg i Mostów Politechniki Warszawskiej już drugą kadencję. Jest również przewodniczącym Związku Mostowców RP i przedstawicielem naszego środowiska w IABSE.
        Od 1996 r. Zakład Mostów jest organizatorem międzynarodowych konferencji naukowych pt. ESTETYKA MOSTÓW. Organizowane są również jednodniowe seminaria o zmiennej tematyce.


Wykładowcy mostów na Wydziale Inżynierii Budowlanej (przed reorganizacją w 1919 roku wprowadzającą katedry)


Balicki Zygmund, inż. (1917-1919), odszedł z PW z powodów politycznych, wiceminister komunikacji (1946-1957),
Schmidt Henryk, inż. (1915-1920),
Daniewski Jan, inż. (1918-1919),
Marcichowski Marceli, dr inż. (1918-1921), od 1919 r. po utworzeniu Katedry Budowy Mostów był zastępcą prof. A. Pszenickiego


Chronologiczny spis pracowników, ich tytuły i stopnie naukowe uzyskane w czasie zatrudnienia w jednostce organizacyjnej Politechniki Warszawskiej związanej z mostami


(kolor czarny - udokumentowany okres zatrudnienia, ? - prawdopodobny okres zatrudnienia).
Nie uwzględniono zatrudnienia w czasie okupacji niemieckiej.
Pogrubioną czcionką zaznaczono profesorów.
(PW, Wyższa Szkoła Techniczna w Warszawie).


Nazwisko i Imię

Tytuł Naukowy

Zatrudniny od - do

Uwagi

Pstrokoński Aleksander

inż.

(1919 -1932)

 

Pszenicki Andrzej

prof. zw. dr inż.

(1921 - 1939)

Dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej 1923 - 1929, rektor PW 1929/30 - 1931/32, prorektor PW 1932/33, członek Akademii Nauk Technicznych od 1923, dr hc. PW 1938.

Wierzbicki Witold

inż.

(1921 - 1924)

 

Pac-Pomarnacki Witold

mgr inż.

(1922 -1939, 1945 - 1950 -1957?)

 

Dworakowski Marjan

inż., Kapitan WP

(1924 - 1926)

 

Nowicki Franciszek

 

(1925-1926?)

 

Zagner Tadeusz

 

(1925-1926?)

 

Pszenicki Leon

inż.

(1926 - 1937, 1945 - 1946)

 

Pszenicki Leon

inż.

(1926 - 1937, 1945 - 1946)

 

Szelągowski Franciszek Ksawery

prof. zw. dr hab. inż.

(1926 - 1939, 1946 -1969)

Członek korespondencyjny PAN od 1952, członek PAN od 1961

Czajka Edward

ppłk. inż.

(1929 - 1939)

Wykład zlecony p.t. Naprawa mostów.

Janiszewski Tadeusz

inż.

(1932 -1939)

 

Wasiutyński Zbigniew

prof. zw. dr hab. inż.

(1932 - 1939, 1949 - 1974)

Członek korespondencyjny PAN od 1958, członek PAN od 1966.

Czajkowski Henryk

inż.

(1938 - 1939)

 

Kreczmer Tadeusz

inż.

(1947? -1950)

 

Szczepaniak Edmund

dr inż.

(1945 - 1948?)

Wykład zlecony p.t. Mosty drewniane i podpory mostów stałych.

Pniakowski Józef (Pniak- Pniakowski Leon)

doc. inż.

(1948 - 1951), (1952? - 1955)

Wykład zlecony p.t. Składanie, wzmacnianie i odbudowa mostów stalowych.

Zagrodzki Stefan

prof. mgr inż.

(1950 - 1961)

 

Pietura Waldemar

mgr inż.

(1953 - 1961)

 

Strzelecki Czesław

mgr inż.

(1954 - 1957)

 

Brenneisen Andrzej

mgr inż.

(1954 - 1964)

 

Bagatela Bohdan

mgr inż.

(1955 - 1958, 1961 - 1962)

 

Czudek Henryk

prof. zw. dr hab. inż.

(1955 - 2002)

Dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej 1974 - 1981

Grycz Jerzy

mgr inż.

(1956 - 1961)

 

Białobrzeski Tadeusz

mgr inż.

(1950?1957 - 1958)

 

Ignaczak Józef

mgr

(1957 - 1958)

 

Jarominiak Andrzej

mgr inż.

(1957 - 1961)

 

Olędzki Edward

inż.

(1957 - 1958)

 

Obiegałka Bogusław

dr inż.

(1958 - 2000)

 

Kłosiński Bolesław

mgr inż.

(1960 - 1962)

 

Wiśniewska Elżbieta

mgr inż.

(1960 - 1961)

 

Bzymek Zbigniew

doc. dr inż.

(1961 - 1993, faktycznie do 1980)

 

Grzegorzewicz Krzysztof

 

(1961 - 1962)

 

Marks Wojciech

mgr inż.

(1961 - 1962)

 

Rossman Jan

dr inż.

(1961 - 1964)

 

Stańczyk Andrzej

dr inż.

(1962 - 2004)

 

Grodecki Wojciech

dr inż.

(1962 - 1978)

 

Drewnowski Sławomir

dr inż.

(1962 - 1986, faktycznie do 1978)

 

Kociatkiewicz Krzysztof

mgr inż.

(1963 - 1965)

 

Mendyk Irena

(1963 - 1988)

 

Karwowski Jan

(1965 - 1982)

 

Radomski Wojciech

prof. zw. dr hab. inż.

(1965 - )

Dyrektor Instytutu Dróg i Mostów PW od 1999.

Barańska-Kalicka Barbara

dr inż.

(1969 - 1978)

 

Pietraszek Tomasz

dr inż.

(1970 - 1985, faktycznie do 1980)

 

Witkowski Aleksander

mgr inż.

(1970 - 1987)

 

Błaszczykowski Andrzej

mgr inż.

(1971 - 1993)

 

Karwowski Józef

(1972 - 1976)

 

Biernacki Stanisław

mgr inż.

(1972 - 1978)

 

Radło Leszek

dr inż.

(1972 - 1993)

 

Borzuchowski Jacek

mgr inż.

(1973 - 1986)

 

Siemińska-Lewandowska Anna

mgr inż.

(1973 - 1978)

 

Bruś-Klepacka Grażyna

(1975 - 1998)

 

Trochymiak Wojciech

dr inż.

(1978 -

 

Zobel Henryk

prof. nadzw. dr hab. inż.

(1978 -

 

Aleksandrowicz Elżbieta

mgr inż.

(1978 - 1984)

 

Łagoda Grażyna

dr hab. inż.

(1979 -

 

Borończyk-Płaska Grażyna

mgr inż.

(1980 -

 

Tetych Franciszek

(1980 - 1984)

 

Sobańska-Czudek Kinga

mgr inż.

(1981 -

 

Hutnik Aleksandra

dr inż.

(1983-1992)

 

Urbaniak Zdzisław

mgr inż.

(1983 - 1984)

 

Chlebowski Zbigniew

mgr inż.

(1987 - 1992)

 

Alkhafajii Thakaa

dr inż.

(1994 -

 

Karwowski Wojciech

mgr inż.

(2002 -

 

Wróbel Marcin

mgr inż.

(2002 -

 

Mossakowski Przemysław

mgr inż.

(2004 -

 


Kinga Sobańska-Czudek
Warszawa, listopad - grudzień 2005


Bibliografia

  1. B.Chwaściński MOSTY NA WIŚLE I ICH BUDOWNICZOWIE, Warszawa 1997
  2. Praca zbiorowa POLITECHNIKA WARSZAWSKA 1915-1925 KSIĘGA PAMIĄTKOWA WYDANA POD REDAKCJĄ PROFESORA LEONA STANIEWICZ, wyd. PW, Warszawa 1925
  3. Praca zbiorowa 150 LAT WYŻSZEGO SZKOLNICTWA TECHNICZNEGO W WARSZAWIE 1826-1976, wyd. PW, Warszawa 1979
  4. Praca zbiorowa Z DZIEJÓW WYDZIAŁU INŻYNIERII LĄDOWEJ POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ, Warszawa 1983.
  5. ARCHIWUM SZKOŁY POLITECHNIKA WARSZAWSKA
  6. PLAN WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY W ROKU NAUKOWYM 1921/22, wyd. PW
  7. PLAN WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY W ROKU NAUKOWYM 1922/23, wyd. PW
  8. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1925/26, wyd. PW
  9. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1926/27, wyd. PW
  10. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1927/28, wyd. PW
  11. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1928/29, wyd. PW
  12. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1929/30, wyd. PW
  13. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1930/31, wyd. PW
  14. PROGRAM NA ROK AKADEMICKI 1931/32, wyd. PW
  15. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1932/1933, wyd. PW
  16. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1933/1934, wyd. PW
  17. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1934/1935, wyd. PW
  18. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1935/1936, wyd. PW
  19. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1936/1937, wyd. PW
  20. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1937/1938, wyd. PW
  21. SKŁAD OSOBOWY I PLAN STUDJÓW 1938/1939, wyd. PW
  22. SPIS WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY 1945/46, wyd. PW
  23. SPIS WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY 1946/47, wyd. PW
  24. SPIS WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY 1947/48, wyd. PW
  25. SPIS WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY 1948/49, wyd. PW
  26. SPIS WYKŁADÓW I SKŁAD OSOBOWY 1952/53, wyd. PW
  27. SKŁAD OSOBOWY, ROK AKADEMICKI 1956-1957 WEDŁUG STANU NA DZIEŃ 1.12.1956
  28. SKŁAD OSOBOWY ROK AKADEMICKI 1957/58, wyd. PW
  29. SKŁAD OSOBOWY ROK AKADEMICKI 1959/60, wyd. PW
  30. SKŁAD OSOBOWY ROK AKADEMICKI 1961/62, wyd. PW
  31. SKŁAD OSOBOWY ROK AKADEMICKI 1962/63, wyd. PW
  32. SKŁAD OSOBOWY ROK AKADEMICKI 1964/65, wyd. PW
  33. SKŁAD OSOBOWY 1965/66, wyd. PW
  34. SKŁAD OSOBOWY 1967/68, wyd. PW
  35. SKŁAD OSOBOWY 1974/75 indeks nazwisk i adresów, wyd. PW
  36. SKŁAD OSOBOWY 1975/76, wyd. PW
  37. SKŁAD OSOBOWY 1978/79, wyd. PW
  38. zs4kutno.republika.pl/patron.htm


Copyright © 2005 Zakład Mostów Politechniki Warszawskiej, wszystkie prawa zastrzeżone
Uwagi i propozycje dotyczące serwisu WWW prosimy przesyłać do webmastera